جمله‌اى از ايشان در تحفة الاحباب « 1 » اشاره كردم . و ابو غالب مذكور وفات كرد در جمادى الاولى سنهء 368 و جنازه‌اش را به نجف اشرف حمل كردند و به خاك سپردند . أحمد بن محمّد بن عبد الله بن الحسن بن عيّاش بن إبراهيم الجوهري المعروف ب « ابن عيّاش » « 2 » معاصر شيخ صدوق و صاحب كتاب مقتضب الاثر فى النّصّ على الائمّة الإثنى عشر « 3 » و كتاب اغسال است . علّامه مجلسى روايت مىكند از او در بحار . أحمد بن محمّد الصدر الكبير بن علي بن عيسى الأربلي فاضل شاعر اديب . كتاب كشف الغمّه جدّش را از جدش روايت كرده و جدش او را اجازه داده . أحمد بن محمّد بن علي بن محمّد بن محمّد بن خاتون العاملي « 4 » الغياثي « 5 » ، جمال الدين عالم جليل ، از مشاهير مشايخ اجازه است . روايت مىكند از محقّق كركى . و بيت

--> ( 1 ) . تحفة الاحباب ، ص 159 ( 2 ) . در مورد عالم صاحب‌نظر در ادب و تاريخ و حديث ، ابن عياش ( م 401 ه . ق . ) ر . ك : مقدمه كتاب پيرامون ائمهء اثنى عشر عليهم السّلام ؛ اعيان الشيعه ، ج 3 ، ص 125 ؛ الكنى و الالقاب ، ج 1 ، ص 369 ؛ فهرست شيخ طوسى ، ص 33 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ( قرن پنجم ) ، ص 51 ؛ روضات الجنّات ، ج 1 ، ص 60 ؛ رجال شيخ طوسى ، ص 449 ؛ رجال نجاشى ، ص 62 ؛ معالم العلماء ، ص 20 ؛ معجم المؤلفين العراقيين ، ج 2 ، ص 126 ؛ ريحانة الادب ، ج 8 ، ص 130 ؛ الذريعه ، ج 2 ، ص 101 ؛ اتقان المقال ، ص 257 - 258 ؛ تنقيح المقال ، ج 1 ، ص 88 ؛ خلاصة الاقوال ، قسم ثانى ، ص 98 ؛ منهج المقال ، ص 45 ؛ بحار الأنوار ، ج 1 ، ص 37 ؛ جامع الرواة ، ج 1 ، ص 68 و 69 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 3 ، ص 480 ( 3 ) . اين كتاب كم‌حجم و بسيار ارزنده در پاييز 1363 با عنوان پيرامون ائمه اثنى عشر با مقدمه آيت الله صافى گلپايگانى به چاپ رسيده است ( 4 ) . راجع به شرح احوال او ر . ك : اعيان الشيعه ، ج 3 ، ص 136 ؛ روضات الجنات ، ج 1 ، ص 76 ؛ الكنى و الالقاب ، ج 1 ، ص 271 ؛ ريحانة الادب ، ج 7 ، ص 489 ؛ لغت‌نامه دهخدا ، « احمد » ، ص 1329 ؛ تعليقة امل الآمل ، ص 39 ؛ الروضة البهية ، ص 101 ؛ مقتبس الاثر ، ج 3 ، ص 236 ؛ لؤلؤة البحرين ، ص 142 ( 5 ) . العيناثى صحيح است . در صفحهء 29 نيز اين خطا تكرار شده است